Laatste Nieuws Welkom E-adressen Klasfoto's Het Begin Foto-albums Gastenboek Links Contact Terugblik

De mooie jaren '60, '70 en '80

Het HK1DIV verhuisde naar het westen en het HK16DIV vestigde zich in de nieuwe kazerne en wijk te Neheim.

Groten en kleinen leefden er onder de hoede en met alle mogelijke steun van ons leger: onvoorstelbaar, de hemel op aarde. Er heerste noch tweedracht noch taalstrijd al woonden sommigen in de Ring en anderen in de Strasse, het Hain of in de stad.

Naast het schoolgebouw werd een gebouwtje ineengezet voor de Waalse kinderen, de Gabrielle Petit-afdeling van de School Neheim, met een gemeenschappelijke speelplaats en lesgevers zonder uniform.

In het hoofdgebouw woonde de huisbewaarder Herr Stedeli met zijn familie. Tussen het uitvoeren van zijn talrijke opdrachten droeg hij hele teksten uit Goethes Faust voor. Zijn vrouw hield héél de school kraaknet.

Heel wat ruimtes werden er door het leger in de loop der jaren voor enige tijd ter beschikking gesteld als bar, slaapgelegenheid, MHK-winkel, poëzieclub, stemlokaal, jeugdclub, kapel, ... de schaapskooi aan de bosrand was een schoolsidee.

De Sint, te paard of per jeep, werd jaarlijks vanaf de trappen voor de schoolingang, met meerdere liedjes luidruchtig verwelkomd waarna hij alle klassen een bezoek bracht.

De oprichting van de Middenschool Soest die later tot een Atheneum werd uitgebreid, was het mooiste geschenk. Niemand hoefde nog op internaat naar Bensberg of naar Vlaanderen.

Spijtig genoeg bleef Neheim niet gespaard van minder gunstige voorvallen en onverwachte overplaatsingen. Toen "de muur" op 10 november 1989 viel, beseften velen wat er onze strijdkrachten en allen die erbij hoorden, te wachten viel.

Na de eerste leerling, in het register opgetekend op 17 juni 1947 stond er de laatste met het nummer 1207 op 01 september 1991. de school werd gesloten.

Een nieuwe tijd brak aan, vooral die van de herinneringen die bij iedereen verschillen. Toch mogen wij fier zijn op het verleden, toen de meesten door een eenvoudige opvoeding eerbied opbrachten voor elkaar en zeker waren een aangepast onderwijs te genieten, meestal in gemengde graadklassen waar zittenblijvers of naar een bijzondere school verwezen worden, uitgesloten was.

Natuurlijk waren fouten, tekorten, verzuimen, onbegrip, ... niet onbestaand maar zeker zonder opzet of bijbedoeling.

Hoewel ik nooit meer in Neheim zal komen, denk ik vaak terug én ben bijzonder blij dat nog zovelen zich verheugen in het weerzien van vrienden van toen.


Fred Devos